środa, marca 10, 2010
   
Text Size
Zaloguj

Egipt

Opis kraju

ARABSKA REPUBLIKA EGIPTU

Powierzchnia: 1 001 449 km2
Ludność: 70,7 mln - Egipcjanie, Beduini, Berberzy (99%), Grecy, Armeńczycy
Stolica: Kair (Al.-Kahira)
Religia: Muzułmanie 94%, Koptowie i inni 6%
Język oficjalny: arabski (w resortach popularny angielski, niemiecki, rosyjski i francuski)
Waluta:
  • 1 funt egipski = 100 piastrów
  • 1 funt egipski= ok. 0,63 PLN
  • 1USD=ok. 6,2 funtów egipskich
  • 1EUR=ok. 7,7 funtów egipskich

Sąsiedzi(dł. granic w km): Izrael (255), Libia (1 150), Strefa Gazy (11), Sudan (1 273)
Linia brzegowa: 2 450 km

Położenie
Północna Afryka; graniczy z Morzem Śródziemnym od północy, Morzem Czerwonym od wschodu oraz Strefą Gazy, Jordanią, Izraelem, Libią i Sudanem i Arabią Saudyjską na morzu. Kraj prawie w całości pokrywa pustynia dzieląca się na dwie części: Pustynię Libijską i Pustynię Arabską. Podział wyznacza rzeka Nil, najdłuższa (6700 km) rzeka Afryki płynąca z południa na północ. Wzdłuż Nilu i Morza Czerwonego rozciąga się kamienista Pustynia Arabska, z erozyjnymi górami Atbaj (najwyższy szczyt Dżabal Szaib al-Banat, 2187 m n.p.m.) i piaskowcowymi płaskowyżami. Wzdłuż południowej części wybrzeża ciągną się góry przechodzące w Wyżynę Abisyńską. Wzdłuż doliny Nilu rozciąga się obszar żyźniejszy, obfitujący w wodę, z bogatszą roślinnością, stanowiący centrum rozwoju, tutaj bowiem żyje ponad 96% mieszkańców Egiptu.

Płw. Synaj wcinający się w północną część Morza Czerwonego tworzy po obu jego stronach dwie zatoki: Zatokę Sueską i Aqaba. W 1869 roku otwarto połączenie wodne pomiędzy Morzem Śródziemnym a Czerwonym - Kanał Sueski, stanowiący najważniejszy szlak transportowy w tym rejonie. Na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat półwysep był areną walk pomiędzy Izraelem i Egiptem. Ostatecznie na mocy porozumień zawartych w roku 1979 pomiędzy tymi krajami, należy do Egiptu.

Klimat

Egipt niemal w całości leży w strefie klimatu zwrotnikowego, suchego i skrajnie suchego. Jedynie wąski pas wybrzeża Morza Śródziemnego ma klimat podzwrotnikowy typu śródziemnomorskiego. Charakterystycznymi cechami klimatu Egiptu są: niskie opady(malejące w kierunku południowym), wysokie średnie temperatury roczne i wysokie parowanie.



Przyroda
Szata roślinna Egiptu ze względu na suchość klimatu jest uboga. Pustynie skaliste są praktycznie zupełnie pozbawione roślinności, nieco większe bogactwo roślin spotykamy na pustyniach piaszczystych (m.in. trawy, pojedyncze krzewy tamaryszku). W dnach uedów rosną trawy i czasem drzewa akacjowe, gdyż podłoże jest tam wilgotniejsze.

Naturalna roślinność doliny i delty Nilu została niestety niemal całkowicie wyeliminowana przez działalność rolniczą, zwłaszcza po wybudowaniu zapór wodnych pod Asuanem. Obecnie tereny te porastają zasadzone przez człowieka palmy, eukaliptusy, platany i jałowce. Wody Nilu i kanałów nawadniających są natomiast idealnym środowiskiem do rozwoju roślin bagiennych i wodnych.

Za symbol Egiptu uważa się występujące dawniej powszechnie w tym kraju papirus i kwiat lotosu. Z włókien papirusu (porastającego obszary bagienne) wytwarzano papier, kłączy używano jako jarzyny, a z giętkich, lekkich i wytrzymałych łodyg w starożytnym Egipcie budowano łodzie. Papirus został w Egipcie niemal całkowicie wyniszczony ok.150 lat temu. W ostatnich dziesięcioleciach ponownie wprowadzono go do uprawy, a plantacje papirusu stanowią swoistą atrakcję turystyczną. Lotos traktowany był w starożytnym Egipcie jako roślina święta. Dawniej licznie występujący w dolinie i delcie Nilu, dziś spotykany jest jedynie w delcie i oazie Fajum.

Świat zwierzęcy:
Powszechnie występujące zwierzęta pustynne to: gazele, lisy pustynne, górskie kozy, skoczki pustynne, zające. W górach półwyspu Synaj można spotkać szakale. Powszechne są liczne gatunki jaszczurek, skorpiony i jadowite węże. W Egipcie występuje ok.150 gatunków ptaków rodzimych, a ok.. 200 migruje w dużych stadach wiosną i jesienią.
W wodach Egiptu występuje ok.190 gatunków ryb.

Egipt dawniej i dziś

Od wieków aż do dnia dzisiejszego Egipt słynie z nagromadzenia wiekowych zabytków. Już w czasach poprzedzających Chrystusa kraj ten przyciągał podróżników swoimi piramidami, tajemniczym Sfinksem i wspaniałym Luxorem. Wbrew niesprzyjającym warunkom klimatycznym i niedostatkowi wody (średnia wieloletnia ilość opadów w okolicy Kairu wynosi 1 mm), ludy zamieszkujące Egipt potrafiły egzystować na tym niegościnnym kawałku ziemi.
Tutaj krzyżowały się ważne szlaki handlowe pomiędzy północą i południem, wschodem i zachodem, tędy karawany z dalekich Indii i Chin podążały nad Nil i Morze Śródziemne. Dołączały do nich grupy pielgrzymów zdążających do Mekki. Od XIV wieku naukowcy zaczęli badania wybrzeża. W obecnych czasach każdego roku Egipt zalewa masa turystów, spragnionych widoku zabytków światowej klasy. Przybywają ze względu na możliwość obcowania z historią, ale również na niezaprzeczalne walory egipskiego wybrzeża- zawsze błękitne niebo, słońce, ciepłe morze i bogactwo życia podwodnego.

Dla nurków

Morze Czerwone to obowiązkowy punkt na liście miejsc nurkowych.
Współczesny Egipt to mieszanka wielokulturowego dziedzictwa po dawnych cywilizacjach, nowoczesnych resortów turystycznych i.... biedy. Wsie zbudowane z glinianych cegieł, tuż obok tysiącletnich zabytków otoczonych budynkami ze stali i szkła. Ulice pełne tradycyjnych beduińskich szat obok adidasów, t-shirtów i dżinsowych spodni turystów. W większych miastach - takich jak Kair - tłok na ulicach, nieprzewidywalny sposób jazdy samochodami, klaksony używane w Egipcie w systemie ciągłym, a pomiędzy tym wszystkim wyrozumiałe, godnie kroczące osiołki. Turyści pozostają najczęściej w otoczeniu luksusu resortów i hoteli. Stary, prawdziwy Egipt poznają tylko na zorganizowanych wycieczkach oraz wieczorach beduińskich. Jeśli ktoś ma ochotę poznać autentyczne, egipskie klimaty, może zamieszkać w którymś z niewielkich, kilkupokojowych hotelików - tak zwanych campów, lub mniej ryzykownie - wybrać się na targ (suk) czy do kawiarni na kawę i fajkę wodną. Niezaprzeczalnie turystyka jest najbardziej dochodową gałęzią gospodarki Egiptu, ale prócz korzyści, niesie z sobą także zagrożenia: tysiące nurków eksplorujących przybrzeżną rafę, przemysł nurkowy i hotelarski tworzą realne zagrożenie dla środowiska wodnego i podwodnego. W celu ochrony fauny i flory rząd egipski powołał do życia takie instytucje jak EEAA (Egyptian Environmental Affairs Agency), HEPCA (Hurghada Environmental Protection and Conservation Association) oraz The Red Sea Association for Diving & Watersports których zadaniem jest kształtowanie świadomości ekologicznej i realne działania na rzecz zachowania delikatnej równowagi w przyrodzie.
Dzięki ich wysiłkom w wielu znanych miejscach nurkowych, odwiedzanych codziennie przez setki nurków możemy oglądać rafę w niezmienionym od lat stanie. Większa część egipskiego wybrzeża i niektóre wyspy mają status rezerwatów, jako pierwsze ochroną zostały objęte wyspy Tiran i Sanafir (1983 rok), potem kolejno zorganizowano parki narodowe Nabq i Ras Abu Galum.

Co warto zobaczyć

GÓRA SYNAJ I KLASZTOR ŚW. KATARZYNY ( z Sharm, Dahab)

EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Półwysep Synaj od najdawniejszych czasów stanowi bramę rozdzielającą Azję od Afryki, będąc jednocześnie obszarem ważnym ze względów strategicznych. Ponadto jest uważany przez różne kultury za miejsce, gdzie Bóg objawił się Mojżeszowi i gdzie schroniła się przed Herodem Święta Rodzina. Choć w większości dziki i niezamieszkany, Synaj wygląda bardzo malowniczo. W jego południowej, górzystej części znajduje się czczona przez chrześcijan, muzułmanów i żydów góra Synaj i klasztor św. Katarzyny, gdzie pielgrzymi wspinają się od Gorejącego Krzewu na szczyt, na którym wedle tradycji Bóg wręczył Mojżeszowi Dziesięcioro Przykazań.

Wzniesiony na wysokości 1570m klasztor św. Katarzyny to budowla należąca do prawosławnych Greków. Jego początki sięgają 337r. n.e. kiedy cesarzowa Helena kazała wznieść kaplicę wokół domniemanego Krzewu Gorejącego. W VI. wieku powstała z inicjatywy cesarza Justyniana otoczona wysokimi murami bazylika, chroniona w tamtych czasach przez 200 strażników.

EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Odkrycie w IX lub X wieku relikwi św. Katarzyny zapewniło stały dopływ pielgrzymów w czasie wojen krzyżowców. W czasach późniejszych klasztor przechodził liczne wzloty i upadki. Obecnie żyje tu 22 mnichów, przybyłych w większości z góry Atos w Grecji. Klasztor otwarty jest dla zwiedzających od 930 do południa, z wyjątkiem piątków, niedziel i wszystkich świąt prawosławnych. Za wstęp się nie płaci, ale trzeba pamiętać o odpowiednim ubiorze.

W bazylice klasztornej podziwiać możemy pięknie rzeźbiony i pozłacany ikonostas, mozaiki i kaplicę Gorejącego Krzewu, a także bogaty zbiór ikon. Za bazyliką znajduje się wiecznie zielony krzew, będący potomkiem Gorejącego Krzewu. Sceptyków zdziwi zapewne informacja, że jest to jedyny krzak tego gatunku na całym półwyspie, gdyż wszystkie próby wyhodowania go z sadzonek gdzie indziej nie powiodły się. Ponadto w klasztorze znajduje się wspaniały zbiór starodruków i rękopisów, ustępujący bogactwem tylko Bibliotece Watykańskiej.

ASUAN I OKOLICE (z Hurghady, El Gouny)

EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Asuan to najdalej na południe wysunięte miasto Egiptu. Jego piękne położenie, afrykańska atmosfera i zabytki powodują, że stanowi on dużą atrakcję turystyczną. Ponadto miasto stanowi świetny punkt wypadowy dla wycieczek udających się do leżących w pobliżu świątyń w File i Kalabaszy oraz do Abu Simbel na południu. Dużą atrakcję turystyczną stanowią też podróże feluką w górę Nilu.

Najstarszą część Asuanu stanowi leżąca na Nilu wyspa Elefantyna, której nazwa pochodzi od czarnych skał na południowym brzegu wyspy, przypominających stado kąpiących się słoni. Na wyspie prócz trzech wiosek nubijskich znajduje się Muzeum Asuańskie, najstarszy w Egipcie nilometr oraz ruiny starożytnego miasta Abu. W Abu możemy zwiedzić ruiny licznych świątyń: Chnuma, Satet i Heqaiba, nekropolię świętych baranów, pozostałości starożytnych domostw oraz zrekonstruowane sanktuarium ptolemejskie. Na zachodnim brzegu Nilu znajdują się natomiast takie atrakcje turystyczne, jak Mauzoleum Agi Chana (imama jednej z sekt szyickich) i pustynny klasztor św. Szymona, którego początki sięgają VII wieku.

EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Z Asuanu organizowane są wycieczki na wyspę File, położoną na jeziorze między tamami asuańskimi. Znajduje się na niej świątynia Izydy, która powstała w ciągu ośmiuset lat w czasach ptolemejskich i rzymskich. Szeroko rozpowszechniony kult Izydy przyciągał tu rzesze pielgrzymów jeszcze długo w czasach chrześcijańskich. Co ciekawe, świątynia ta, jaki świątynia w Kalabaszy zostały przeniesione na wyższe tereny po zbudowaniu Wysokiej Tamy. Została ona zbudowana w latach 1960-1971, gdy okazało się, że istniejąca Stara Tama (zbudowana w latach 1898-1902 przez Brytyjczyków) jest niewystarczająca. Rezultatem zbudowania Wysokiej Tamy było powstanie Jeziora Nasera. Liczy ono prawie 500 km długości i 6000 km2 powierzchni, a głębokośc sięga w niektórych miejscach 180m. Jezioro uratowało Egipt podczas dekady suszy przed głodem, a w1988 ochroniło Asuan przed powodzią. Dzięki stałemu nawadnianiu części obszarów zwiększyła się produkcja rolna, a prąd produkowany przez ogromne turbiny przyczynił się do rozwoju egipskiego przemysłu. Zbudowanie tamy spowodowało jednakże często nieodwracalne szkody w środowisku przyrodniczym, a koszty jej budowy poniesione w sferze środowiskowej i kulturowej są wciąż oceniane.

Asuan stanowi również bazę wypadową dla wycieczek do Abu Simbel, leżącego na zachodnim brzegu Jeziora Nasera, 280 km na południe od Asuanu i 40 km na północ od granicy z Sudanem. Do świątyni prowadzi droga z Asuanu, można też dotrzeć do niej samolotem lub statkiem. Monumentalna świątynia w Abu Simbel została zbudowana w czasach Nowego Państwa na rozkaz Ramzesa II (1304-1237 p.n.e.). Podróżnych przyjeżdżających z Afryki witały 4 olbrzymie, wykute w skale posągi: boga słońca Re-Horachty, bogini Hathor, Ramzesa II i jego żony Nefertari. Sanktuarium zostało zaprojektowane w ten sposób, by promienie słońca docierały do niego tylko 2 razy w roku- w dniu urodzin Ramzesa i w rocznicę jego koronacji. Mimo, iż oficjalnie wymienia się 3 bóstwa czczone w tej świątyni (Ptah, Amon-Re i Re-Horachty), postacie te przyćmiewa osoba Ramzesa II, faraona-boga, którego majestat i władza wzbudzała podziw i szacunek w całym Egipcie. Niedaleko na północ znajduje się świątynia królowej Nefertari, utożsamianej tu z boginią Hathor. Świątynię tą również ozdabiają posągi Ramzesa i Nefertari, fryzy i piękne reliefy.

KAIR (z Sharm, Dahab, Hurghady, El Gouny)

EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Kair jest największym miastem w Afryce i na Bliskim Wschodzie od czasów upadku stolicy imperium mongolskiego, Bagdadu, w 1258 roku. Moloch, liczący obecnie ok. 18 mln mieszkańców ( z czego ok. 3 mln mieszka nielegalnie na cmentarzach, zwanych Miastami Umarłych) nazywany jest przez Arabów Matką Świata. Miasto jest przeludnione (obliczono, że na 1 mieszkańca przypada 13 cm2 terenów zielonych) i zanieczyszczone.
W Kairze warto zwiedzić posiadające bezcenne zbiory (136 tys. obiektów) Egipskie Muzeum Starożytności. Możemy obejrzeć tam sarkofagi, mumie, posągi, reliefy, skarby Tutanchamona i wiele innych zbiorów.
Wielu turystów zagląda na olbrzymi bazar Chan al-Chalili, gdzie można kupić dosłownie wszystko- od przypraw, perfum, fajek wodnych do jedwabiu. Ponadto warto odwiedzić Muzeum Sztuki Islamskiej, Muzeum Koptyjskie, przynajmniej jeden z licznych meczetów, cytadelę a meczetem Muhammada Alego.

EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Z Kairu możemy bezpośrednio dotrzeć do piramid w Gizie. Piramidy te jako jedyne z 7 cudów świata starożytnego oparły się niszczącej sile czasu. Najstarszą i największą z nich jest Wielka Piramida Cheopsa ( ok. 2589-2566 p.n.e.). Mierzyła ona oryginalnie 140m wysokości, zaś jej długość u podstawy wynosiła 230m. Usytuowana na środku Piramida Chefrena z nienaruszonym wierzchołkiem i bardziej stromymi brzegami wydaje się być wyższa od Piramidy Cheopsa. Jej podstawa mierzyła początkowo 214,8 m2. Kompleks grobowy tej piramidy stanowi najlepiej zachowany przykład tej typowej dla czasów Starego Państwa zabudowy. Królowi Chefrenowi powszechnie przypisuje się pomysł stworzenia Sfinksa, a niektórzy archeologowie widzą w osadzonej na korpusie lwa ludzkiej głowie portret tego faraona. Najmniejszą z piramid w Gizie jest Piramida Mykerinosa. Jej dolna część została obłożona asuańskim granitem, dlatego czasami nazywa się ją Czerwoną Piramidą.

KOLOROWY KANION (z Sharm, Dahab)

EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Kolorowy Kanion, liczący ok. 2,5 km głębokości, przyciąga turystów swym pięknym kształtem, ciekawymi formacjami skalnymi, a przede wszystkim wspaniałymi barwami: od białej, przez żółtą, aż do licznych odcieni czerwieni. Do kanionu organizowane są wycieczki samochodami terenowymi, wyjeżdżające z Dahab i Sharm el Shaikh.

LUKSOR I KARNAK (z Hurghady, El Gouny)

EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Luksor i Karnak to jedne z najczęściej odwiedzanych miast Egiptu. Magnesem przyciągającym tu rzesze turystów jest wspaniały kompleks zabytków, który stanowią świątynia luksorska oraz świątynie w Karnaku. Świątynia w Luksorze poświęcona została triadzie bogów, którą tworzyli Amon-Min, Mut i Chonsu. Jej fundatorem był panujący w czasach Nowego Państwa Amenhotep III, a kontynuatorem budowy- Ramzes II. Do świątyni dochodzimy aleją sfinksów, która niegdyś prowadziła do świątyni w Karnaku. Po obu stronach wejścia stoją masywne pylony i posągi przedstawiające władcę na tronie. W środku możemy podziwiać dziedzińce, kolumnady, salę hypostylową i wewnętrzne sanktuaria. Ponadto w Luksorze warto odwiedzić Muzeum Luksorskie oraz bardzo ciekawe Muzeum Mumifikacji.

EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Kompleks świątynny w Karnaku składa się z trzech świątyń i budowany był jako monumentalny dom bogów. Rozbudowa Karnaku trwała 1300 lat, począwszy od okresu XII dynastii. Największy jest okrąg Amona, który był najważniejszym bogiem Nowego Państwa. Oprócz niego w skład kompleksu wchodzą okręgi Mut i Montu. Wykopaliska to obszar liczący obecnie ponad 40 ha, a sam okrąg Amona zajmuje ok. 25 ha. Ciekawą propozycją jest widowisko światło i dźwięk, podczas którego ma miejsce czteroetapowe zwiedzanie oświetlonej w wybranych miejscach świątyni oraz obserwacja ruin z trybuny ustawionej za jeziorem.

Morze Czerwone

OGÓLNE DANE GEOLOGICZNO - GEOGRAFICZNE
EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Ok. 25 mln lat temu podczas Oligocenu (Trzeciorzęd) seria tektonicznych ruchów przerwała powłokę ziemi i doprowadziła do powstania Alp i Himalajów. W tym czasie płyta afrykańska i azjatycka zaczęły się rozdzielać tworząc olbrzymią szczelinę, która w większości była wypełniona wodami oceanu. W ten sposób narodziło się Morze Czerwone.
Morze to jest wąskie i wydłużone, ogrodzone przez góry o średniej wysokości 1000-1500m, ze szczytami takimi jak: Gebel Katherina czy Gebel Musa (Góra Synaj), które mają powyżej 2500 m.
Na dnie morza, na głębokości 2850m, znajduje się Rów Sułtański (Suakin Trench).
Morze Czerwone połączone jest z Oceanem Indyjskim Cieśniną zwaną Drzwiami Lamentu (the Door of Lamentation), która to ma 29 km szerokości, a jej dno znajduje się na głębokości zaledwie 134m, co ogranicza przepływ wody z Oceanu Indyjskiego.
EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Około 5 mln lat temu w Miocenie, który stanowi koniec Trzeciorzędu, dno Cieśniny wzniosło się, oddzielając basen Morza Czerwonego. Z powodu szybkiego parowania wody Morza Czerwonego stawały się coraz cieplejsze i coraz bardziej zasolone, uniemożliwiając jakiekolwiek życie. Na szczęście nie trwało to długo. Dno cieśniny ponownie opadło i istniejące wcześniej połączenie z Oceanem zostało otwarte. Jednak silne działanie lodowca podczas Czwartorzędu spowodowało utworzenie ogromnych połaci lodu na obu półkulach powodując generalne obniżenie się poziomu wody na świecie. Wody Morza Czerwonego obniżyły się o co najmniej sto metrów w stosunku do początkowego poziomu i połączenie z oceanem zostało ponownie przerwane, aż do ok. 10,000 lat temu, kiedy to zakończyło się ostatnie zlodowacenie, poziom wody znów wzrósł, ale nie osiągnął już nigdy poziomu początkowego
Pełna geologicznych wydarzeń historia Ziemi odcisnęła duże piętno na rozwoju fauny w Morzu Czerwonym i jego wspaniałej, słynnej rafy koralowej.



AKWEN
DANE FIZYCZNE

EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Ze względu na wysoką temperaturę powietrza i niską wilgotność otaczającą rejony Morza Czerwonego, prędkość parowania (ok. 200cm/rok) jest jednym z najważniejszych czynników fizycznych kształtujących ekosystem tego morza.
Brak dopływu słodkich wód z rzek i ograniczona ilość wody wymienianej z Oceanem Indyjskim powoduje duży wzrost zasolenia - jeden z najwyższych spośród mórz na Ziemi - 38oC (podczas, gdy w oceanach wynosi on 35oC).
Z powodu suchego powietrza i działalności wiatru dostrzegana jest również różnica 10o między temperaturą wody w lecie i w zimie.
Jednak cechą odróżniającą Morze to od innych, jest wysoka temperatura wody na głębokości 100m. Wynosi ona 21o podczas gdy w sąsiadującym Oceanie Indyjskim wynosi ona zaledwie 6-7o.

PRZYRODA

KLIMAT

EGIPT :: Zdjęcie satelitarne        Klimat Morza Czerwonego jest gorący i suchy.
Cechy klimatu różnią się pomiędzy poszczególnymi regionami. Średnia temperatura całego obszaru waha się pomiędzy 22 a 30 stopniami. Dla Zatoki Suez i Aqaba najwyższa średnia temperatura odnotowywana jest między czerwcem a sierpniem (45), a minimalna między styczniem a lutym ( nigdy nie wynosi mniej niż 15).
Stopień wilgotności powietrza jest większy w lecie i stopniowo maleje w miesiącach zimowych (od minimum 59% w zimie do maksimum 68% latem).

EGIPT :: Zdjęcie satelitarne WIATRY Sezonowa aktywność wiatrów najwyraźniej zaznaczona jest w centralnym i południowym sektorze Morza Czerwonego.
Za sprawą monsunów, wiatr przesuwa się na północny - wschód zimą, a latem w kierunku południowo - zachodnim.
W północnej części morza, zwłaszcza w zatoce Aqaba, większość wiatrów aktywna jest przez cały rok, nasilając się w zimie. Po południu i wieczorem wiatry są wolniejsze i spokojniejsze.

RAFA KORALOWA

EGIPT :: Zdjęcie satelitarne        Wybrzeże morza czerwonego ogrodzone jest wyjątkowo długą rafą koralową. Obliczono, że rozciąga się ona na długość ponad 2000km. Jest to w większości rafa przybrzeżna.
Korale to organizmy morskie należące do grupy Coelenterata (gromada Cnidaria). Dopiero od 1726 roku, dzięki francuskiemu lekarzowi Andre Peysonnel'a, zaczęto klasyfikować je jako zwierzęta. Podstawowym przedstawicielem grupy Coelenterata jest polip. Polip pożywia się używając macek, które kierują jedzenie w kierunku jamy żołądkowej . Posiadanie lub brak tej właśnie części ciała jest podstawą podziału korali na dwie duże podklasy: Octocorallia oraz Hexacorallia.
Polipy zwykle żyją w milionowych koloniach organizmów w strefach tropikalnych oraz na głębokości od 50cm do 50metrow. Do rozwoju potrzebują wody, której średnia temperatura wynosi 30 - 20C. Temperatura wody nie może spaść poniżej 18 stopni, a poziom zasolenia powinien wynosić między 30-40%.
EGIPT :: Zdjęcie satelitarne        Do rodziny korali należą korale miękkie i twarde (madrepores). Twarde korale charakteryzuje twardy, wapienny szkielet i są one zwane budowniczymi rafy.
Rafa koralowa to skomplikowana i zróżnicowana struktura, którą można w uproszczeniu podzielić na trzy części:
a) rafa przybrzeżna - typowe dla morza czerwonego są "talerze koralowe" (coral plates), różniące się kształtem i rozmiarem, które połączone są z linią brzegową.
b) rafy barierowe - uważane za fazę ewolucyjną raf przybrzeżnych. Rafy barierowe oddzielone są od morza laguną.
c) atole - generalnie leżą daleko od wybrzeża. Wyróżnia je rafa otaczająca lagunę. W przypadku Morza Czerwonego, jedynym godnym uwagi przykładem takiego typu formacji koralowej jest Sanganeb, w Sudanie.

ZWIERZĘTA MORSKIE


EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Do fauny Morza Czerwonego zalicza się dużą liczbę gąbek, organizmów z gromady Porifera. Aktywność gąbek wpływa na generalną filtrację wody morskiej: gąbki absorbują wodę poprzez liczne pory w jamie, następnie woda jest wydalana. Średniej wielkości gąbka może zaabsorbować ponad 100 litrów wody dziennie. Gąbki to istoty niezbędne dla formowania się rafy.
W Morzu Czerwonym żyją także liczne mięczaki, podzielone na Lamellibranchia - dwuskorupowe, oraz na Gastropoda, z których niektóre mają pojedynczą skorupę (Conus) oraz nie posiadające żadnej skorupy (Hexabranchus znana powszechnie jako hiszpańska tancerka).
Żyje tu również wiele zwierząt z rodziny echinodermata, takich jak: morski rozbójnik (sea urchins), morskie lilie (sea lilies), strzykwy (sea cucumbers) rozgwiazdy (starfish), wśród nich korona cierniowa (Acanthaster planci), żywiąca się głównie polipami i przy zbytnimi rozpowszechnieniu mogąca nawet doprowadzić do zagrożenia przetrwania rafy.
Innym typowym przedstawicielem fauny w Morzu Czerwonym są ryby, które mogą być podzielone na dwie grupy: chrzęstnoszkieletowe Chondrichthyes (rekiny, płaszczki) oraz szkieletokostne Osteichthyes. Udało się sklasyfikować 1248 gatunków ryb w Morzu Czerwonym, spośród których 17% jest endemicznych, co oznacza że nie żyją w żadnych innych oceanach.
EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Możemy również sklasyfikować ryby pod względem ich środowiska. Rozróżniamy ryby rafowe, żyjące w okolicach rafy, oraz ryby pelagiczne, preferujące otwarte wody, powracające na rafy ze względu na zasobność pożywienia na rafie. Typowymi przedstawicielami tej drugiej grupy są Sphyraenidae (m.in. barakudy - Barracuda), Carangidae (Jackfish i Trevally) oraz Lethrinidae (Imperator - Emperors).
Wody Morza Czerwonego zamieszkuje pięć gatunków żółwi. Najpospolitszym z nich jest żółw szylkretowy (hawksbill) Długość ciała tego gatunku nie przekracza 90 cm, ma haczykowato zakończony ogon. Oprócz tego powszechny jest również żółw zielony (Green turtle), który jest o wiele większy.
Równie popularne są w Morzu Czerwonym delfiny, występujące w tuzinach gatunków. Najpopularniejszy z nich to delfin butlonosy (Bottlenose), delfin pospolity (Common), żyjący w dużych stadach, oraz Grampus (o charakterystycznie zaokrąglonej głowie).

Przydatne informacje

NURKOWANIE NA SYNAJU
EGIPT :: Zdjęcie satelitarne
  • Bezpieczeństwo jest najważniejszą częścią każdego nurkowania. Nurkowie powinni pamiętać, że większość wypadków spowodowana jest nurkowaniem na zbyt dużych głębokościach oraz przy zbyt gwałtownym wynurzaniu się.
  • Należy również pamiętać o tym, że w Morzu Czerwonym nurkowanie rekreacyjne nie może odbywać się na głębokościach przekraczających 30m.
  • Zawsze należy się upewnić, czy na łodzi znajdują się apteczka pierwszej pomocy oraz butla z tlenem oraz że znany jest numer telefonu do Hyperbaric Centrum Medycznego w Sharm el Shaikh.

BEZPIECZEŃSTWO
EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Bezpieczeństwo nurkowe zapewni Wam nurkowanie zgodne z zasadami obowiązującymi w federacji nurkowej, w której zostaliście wyszkoleni oraz wybór wiarygodnego centrum nurkowego, które jest organizatorem Waszych nurkowań. Niezbędnymi elementami systemu bezpieczeństwa nurkowego są m.in.:
  • posiadanie urządzeń do oddychania tlenem w miejscu nurkowań
  • posiadanie procedury zapewniającej sprawny transport do komory dekompresyjnej w razie wypadku nurkowego.

KOMORY DEKOMPRESYJNE W:

Sharm el Sheikh
tel. 0020-62-601 011
oraz 0020-62-600 922-3

W Marsa Alam
tel. 0020 (0) 12 219 03 83
(tel. komórkowy lekarza dyżurnego)

W Hurghadzie
Komora dekompresyjna w szpitalu e El Gounie
tel. 0020-65-580 011 - szpital
tel. 0020-65-542 620
Lekarze dyżurni w tej komorze:
dr Hanna +20 (0) 10 156 05 59 (tel. komórkowy)
dr Hossam +20 (0) 12 218 75 50 (tel. komórkowy)
Komora dekompresyjna w szpitalu wojskowym
tel. 0020-65-549 513
Komora dekompresyjna w szpitalu głównym
tel. 0020-65-546 740

ZDROWIE


EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Wyjeżdżając do Egiptu powinniście zwrócić uwagę na fakt, że w produktach spożywczych produkowanych w krajach subtropikalnych takich jak Egipt jest inna flora bakteryjna niż ta, do której przyzwyczajony jest nasz układ pokarmowy. Spożywanie takich posiłków może spowodować przejściowe problemy żołądkowe. Aby temu przeciwdziałać powinno się zwrócić uwagę na:
  • ograniczone spożywanie lub wręcz unikanie jedzenia surowych warzyw i owoców
  • picie wody z fabrycznie zakręconych butelek
  • unikanie spożywania lodu w drinkach
  • unikanie spożywania posiłków w niepewnych sanitarnie miejscach poza hotelem
  • posiadanie lekarstwa na kłopoty żołądkowe zakupionego w aptekach egipskich np. Antinal
  • nieformalnie znawcy sztuki twierdzą również, że w kwestii problemów żołądkowych nie zaszkodzi wypicie wieczorem 50 ml mocnego alkoholu (pamiętajmy jednak, że na następny dzień nurkujemy).

SZCZEPIENIA

EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Przy wjeździe do Egiptu od przybyszy z Europy nie wymaga się żadnych szczepień z wyjątkiem przyjazdu do Egiptu z kraju, w którym panuje epidemia (pobyt do 7 dni).
Wówczas należy posiadać międzynarodowe świadectwo szczepień przeciw żółtej febrze i cholerze. Poza tym zalecamy również zaszczepić się przeciw zapaleniu wątroby typu A, tężcowi i błonicy, durowi brzusznemu, a także zabezpieczyć się przed malarią, zwłaszcza w półroczu letnim.


WAŻNE KONTAKTY

Ambasada Polska W Egipcie:
5 El Aziz Osman St., Zamalek, Cairo
Arab Republic of Egypt
tel. (0-0202) 341-74-56, 340-95-83; fax 735-54-27
tlx (91) 21915 PLE UN
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

Konsulat RP w Aleksandrii:

Konsul Honorowy: Samy Aly el Rashidy (arabski, angielski)
25 Talaat Harb St., Alexandria
tel. 03- 48-30-407; fax 03- 48-29-517
tlx 54351 AEB-UN

WIZY

W praktyce formalności wizowe załatwiane są po przylocie do Egiptu, na lotnisku.
W odpowiednim, oznaczonym okienku turysta wykupuje wizę egipską
(ok. 15 USD) w formie znaczków wklejanych do paszportu.
Paszport powinien być ważny co najmniej pół roku od daty przyjazdu.

DOJAZD

EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Najpopularniejsza formą dojazdu jest korzystanie z przelotów czarterowych organizowanych przez tour-operatorów lub przez wykupienie całego pakietu (przelot + zakwaterowanie). Przeloty rejsowe, jakkolwiek istnieją, nie są wykorzystywane zbyt często przez turystów ze względu na problemy logistyczne z późniejszym dostaniem się do najpopularniejszych miejsc nurkowych - loty rejsowe najczęściej organizowane są do Kairu, oddalonego od takich miejsc jak Hurghada czy Sharm. Loty czarterowe są obecnie realizowane do Sharm i Hurghady przez linie lotnicze Air Polonia, LOT i Lotus.



ZASILANIE ENERGIĄ ELEKTRYCZNĄ

EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Napięcie w sieci elektrycznej wynosi zazwyczaj 220 Volt, możliwe są jednak jego wahania. Płaskie, standardowe wtyczki zazwyczaj pasują, tylko do wtyczek z uziemieniem czasem potrzebny jest łącznik. Jeśli po nurkowaniu chcemy jednocześnie ładować kilka akumulatorków (do latarek elektrycznych i lamp błyskowych), powinniśmy przywieźć ze sobą rozgałęziacz, gdyż inaczej zabraknie nam gniazdek.

KIEDY JECHAĆ/ POGODA DLA NURKÓW


EGIPT :: Zdjęcie satelitarne Klimat kontynentalny, suchy, śródziemnomorski na północnych wybrzeżach. Przez cały rok sucho i upalnie za wyjątkiem miesięcy zimowych (grudzień - luty) z niższymi temperaturami i częściej występującymi ciągłymi wiatrami. W zimie tylko na północnych obszarach (graniczących z Morzem Śródziemnym) mogą wystąpić bardziej intensywne opady.

Najlepszym okresem na wyjazdy jest wiosna i jesień. Ceny są niższe niż w sezonie letnim, upały nie są tak dokuczliwe, a resorty mniej zatłoczone oraz - co jest ważkim argumentem - są miejsca na przelot. Okresowego wzrostu cen należy spodziewać się w okresie Bożego Narodzenia do Sylwestra, coraz bardziej popularnego w Polsce okresu "długiego weekendu" na przełomie kwietnia i maja, miesięcy letnich ( lipiec, sierpień) oraz początku listopada.
Najlepsza pora: luty - maj i wrzesień - listopad
Restore Default Settings

Login Form